Newsy

Depositphotos_176481210_L-1200x1798.jpg

Dokumentacja medyczna musi zawierać oznaczenie pacjenta, pozwalające na ustalenie jego tożsamości, w tym m.in. adres miejsca zamieszkania i numer PESEL pacjenta.

Tak nakazuje wyraźnie art. 25 ust. 1 ustawy o prawach pacjenta z 06.11.2008r. (u.p.p.).

Przepis nie rozróżnia w żaden sposób dokumentacji, na taką dla pacjenta, który korzysta ze świadczeń finansowanych przez NFZ, od takiej dla pacjenta, który sam płaci za leczenie.

gdy brak numeru PESEL

Lekarz ma obowiązek wpisać numer PESEL pacjenta w każdej indywidualnej dokumentacji.

Przepisy wskazują także, co należy robić, jeżeli pacjentowi nie został nadany numer PESEL (art. 25 ust. 1 pkt. 1 u.p.p., § 10 pkt. 2 b) rozporządzenia Min. Zdrowia z 06.04.2020 r. w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania – r.d.m):

1. w dokumentacji lekarz wpisuje wówczas datę urodzenia oraz płeć pacjenta;

2. w przypadku noworodka w dokumentacji wpisuje się numer PESEL matki.

3. w przypadku osób, które nie mają nadanego numeru PESEL – lekarz odnotowuje rodzaj i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość, tzn. nazwę dokumentu (np. paszport) oraz nazwę kraju, w którym został wystawiony.

adres zamieszkania

Lekarz ma obowiązek wpisać adres miejsca zamieszkania pacjenta w każdej indywidualnej dokumentacji.

W przypadku, gdy pacjentem jest osoba małoletnia, całkowicie ubezwłasnowolniona lub niezdolna do świadomego wyrażenia zgody lekarz dodatkowo odnotowuje w dokumentacji nazwisko i imię (imiona) przedstawiciela ustawowego oraz adres jego miejsca zamieszkania.

adwokat Karol Kolankiewicz

 


Karol Kolankiewicz, adwokat; specjalizuje się w sprawach związanych z prawem medycznym i ochroną danych osobowych;

Ekspert portalu receptanaprawo.pl i wykładowca Ośrodka Kształcenia NIL

Nieprzerwanie do 2009r. prowadzi szkolenia z zakresu prawa medycznego, karnego oraz z zakresu ochrony danych medycznych;

Współautor publikacji książkowych, m.in. „Prawo medyczne dla lekarzy. Wybrane zagadnienia” (2021), „Zgoda na leczenie i inne oświadczenia pacjenta. Wzory pism z omówieniem” (2023),

 

 


IMG_20191017_083355.jpg

Przed udzieleniem odpowiedzi na wezwanie do zapłaty odszkodowania czy zadośćuczynienia pieniężnego, warto na spokojnie przeanalizować treść i zarzuty zawarte w wezwaniu do zapłaty.

Odpowiedź musi być bardzo mocno przemyślana. Wszystkie twierdzenia i wnioski zawarte w takim piśmie mogą zostać użyte w późniejszym procesie przeciwko jako lekarzowi, np. gdy lekarz prosi o obniżenie kwoty, czy też wpłaca część kwoty, może zostać to uznane jako potwierdzenie zasadności roszczenia co do zasady.

istotne znaczenie dokumentacji medycznej

Kluczowe znaczenie we wszystkich sprawach ma prawidłowo prowadzona dokumentacja medyczna, która powinna potwierdzić:

  • informacje, którymi miał lekarz podejmując określone decyzje (w tym dane z wywiadu, przeprowadzenia badań, wyniki badań)
  • charakter i przebieg udzielanych pacjentowi świadczeń;
  • dlaczego zastosowano daną konkretną metodę diagnostyczną / leczniczą;
  • treść oświadczeń złożonych przez pacjenta, w tym zgoda lub odmowa zgody, czy upoważnienie osoby trzeciej do dostępu do informacji i dokumentacji.

Dokumentacja medyczna w sprawach cywilnych bardzo często stanowi podstawę wydania opinii przez biegłych z danej dziedziny medycyny, zaś jej wiarygodność podlega konfrontacji z innymi dowodami, w tym z zeznaniami świadków (np. pielęgniarki, asystentki, bliskiego pacjenta), zeznaniami stron (zeznaniami pacjenta, rodzica małoletniego pacjenta, zeznaniami lekarza), ale także z dokumentacją sporządzaną przez pielęgniarki, czy dokumentacją pochodzącą ze źródeł zewnętrznych (np. z informacją z NFZ, z Internetowego Konta Pacjenta).

odpowiedź spokojna i stonowana

Warto unikać „konfrontacyjnych” zwrotów (np. „wezwanie stanowi próbę wyłudzenia”, „pismo zawiera kłamliwe oskarżenia”), nawet wtedy, gdy roszczenie wydaje się nieuzasadnione. Może to spowodować nie tylko eskalację żądań pacjenta i dodatkowo go zmotywować do podjęcia dalszych kroków prawnych (w tym złożenia pozwu do sądu, skargo do izby lekarskiej, skargi do Rzecznika Praw Pacjenta), ale także prawdopodobnie zamknie nam drogę do ewentualnego ugodowego zakończenia sporu. Takie konfrontacyjne „mocne” zwroty nie zostaną także pozytywnie ocenione, gdy dojdzie do sprawy przed sądem cywilnym.

prośba o dodatkowe informacje

Gdy pismo zawierające roszczenie jest zbyt ogólne, nie zawiera szczegółów dot. późniejszego leczenia, czy negatywnych skutków co do zdrowia pacjenta, zasadne jest zwrócenie się o dodatkowe informacje. Warto wówczas wskazać, że brak ww. informacji w zasadzie uniemożliwia merytoryczną ocenę żądania pacjenta.

wskazanie zakładu ubezpieczeń

Na wniosek pacjenta lekarz prowadzący praktykę lekarską i każdy inny podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych ma prawny obowiązek udzielić niezbędnych informacji na temat zawartych umów ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (OC) – tak wyraźnie stanowi art. 14 ust. 2 pkt. 2 ustawy z 15.04.2011 r. o działalności leczniczej.
Ubezpieczyciel właściwy z daty zdarzenia wywołującego szkodę, czy zawinionego postępowania, a nie z chwili zgłoszenia roszczenia. Często zdarza się, że pacjent wzywa do zapłaty po kilku miesiącach, np. wezwanie jest z marca 2023r., ale dotyczy postępowania lekarza ze stycznia 2022r. – lekarz powinien wskazać ten zakład ubezpieczeń, z którym miał zawartą umowę w styczniu 2022r. , a nie obecnie (w 2023r. może przecież mieć polisę OC w innym zakładzie ubezpieczeń).
Dla wypełnienia ww. obowiązku wystarczy wskazać w naszym piśmie nazwę towarzystwa ubezpieczeń (np. PZU S.A., Inter Polska S.A.) i numer polisy. Odmowa udzielenia ww. informacji może stanowić dodatkowe naruszenie praw pacjenta.

adwokat Karol Kolankiewicz

———————–

Karol Kolankiewicz specjalizuje się w sprawach związanych z prawem medycznym i ochroną danych osobowych; nieprzerwanie do 2009r. prowadzi szkolenia z zakresu prawa medycznego, karnego oraz z zakresu ochrony danych medycznych m.in. dla Naczelnej Izby Lekarskiej i okręgowych izb lekarskich;

Współautor publikacji książkowych: „Kodeks Etyki Lekarskiej. Komentarz” (2021), „Prawo medyczne dla lekarzy. Wybrane zagadnienia” (2021), „Wykonywanie zawodów lekarza i pielęgniarki w Polsce przez medyków z Ukrainy. Poradnik dwujęzyczny” (2022),„Zgoda na leczenie i inne oświadczenia pacjenta. Wzory pism z omówieniem” (2023)

Depositphotos_68945305_S.jpg

Nasi Liderzy poprowadzą w styczniu 2024r. dwa szkolenia online dla lekarzy w ramach współpracy z Ośrodkiem Kształcenia NIL

 

1. Raportowanie zdarzeń medycznych w dn. 17 stycznia 2024r. -> adw. Damian Konieczny

 

2. Odpowiedzialność cywilnoprawna lekarza za błędy medyczne w dn. 23 stycznia 2024r. -> adw. Karol Kolankiewicz

 

! ! Zapisz się już teraz ! !

 

 


IMG_7546-1200x800.jpg

Źle prowadzona dokumentacja obciąża lekarza i placówkę medyczną – niedające się usunąć braki w dokumentacji lekarskiej, np. brak adnotacji o odbytej wizycie, brak informacji o zleceniach, brak informacji o wystawieniu skierowania do specjalisty czy na badania, nie mogą być wykorzystywane w procesie cywilnym na niekorzyść pacjenta, który złożył pozew o zapłatę odszkodowania przeciwko lekarzowi, czy placówce medycznej. Nierzetelnie prowadzona dokumentacja nie przyda się w ramach obrony w sprawach karnych. Powszechnie przyjmuje się, że skoro to lekarz ma prawny obowiązek rzetelnego prowadzenia dokumentacji medycznej, to nieprawidłowości w zakresie dokumentacji medycznej, są okolicznością obciążającą lekarza.

Wyłącznie rzetelnie prowadzona dokumentacja medyczna stanowi kluczowy element obrony nie w sprawach cywilnych, w sprawach karnych i z zakresu odpowiedzialności zawodowej. Sądy przyjmują, że skoro w dokumentacji medycznej nie odnotowano wykonania pewnych zabiegów i gdy nie ma innych przekonywających dowodów na ich wykonanie (np. zeznań świadków), to należy przyjąć, iż ich nie wykonano.

Nieprawidłowo prowadzona dokumentacja może spowodować dodatkowy problem – w jednej ze spraw Sąd Najwyższy wskazał, że dokumentacja medyczna, która utrudnia uzyskanie rzetelnej informacji o stanie zdrowia może dodatkowo uzasadniać zasądzenie zadośćuczynienia na rzecz pacjenta. Przez prawo do informacji realizuje się cel, jakim jest stworzenie pacjentowi warunków do świadomego podejmowania decyzji w procesie leczenia. Źródłem informacji o stanie zdrowia pacjenta jest przede wszystkim dokumentacja medyczna, a nie tylko informacja ustna pochodząca od lekarza lub innej osoby upoważnionej. Prawo do informacji prawdziwej, kompletnej, całościowej, wyczerpującej, odnoszącej się do stanu zdrowia, jako realizacja prawa każdego człowieka do prawdy, oznacza, że również dokument, który jest źródłem tej informacji powinien mieć wskazane cechy i są to cechy niezależne od wymagań stawianych dokumentacji medycznej w przepisach administracyjnych (vide: wyrok SN z 24.01.2020 r. III CSK 264/17).

adwokat Karol Kolankiewicz

————————–
Karol Kolankiewicz, adwokat; specjalizuje się w sprawach związanych z prawem medycznym i ochroną danych osobowych; nieprzerwanie do 2009r. prowadzi szkolenia z zakresu prawa medycznego, karnego oraz z zakresu ochrony danych medycznych;
Współautor publikacji książkowych:
„Kodeks Etyki Lekarskiej. Komentarz” (2021),
„Prawo medyczne dla lekarzy. Wybrane zagadnienia” (2021),
„Wykonywanie zawodów lekarza i pielęgniarki w Polsce przez medyków z Ukrainy. Poradnik dwujęzyczny” (2022),
„Zgoda na leczenie i inne oświadczenia pacjenta. Wzory pism z omówieniem” (2023).


16972221760891-1200x1604.jpg

1 października 2023 szkolenia0

Nasz Lider – adw. Karol Kolankiewicz na zaproszenie Izby Lekarskiej w Szczecinie

w dniach 30 września – 1 października 2023r.

przeprowadził szkolenie dla sędziów Sądu Lekarskiego i Rzeczników Odpowiedzialności Zawdowej w następującym zakresie:

  • Jak prawidłowo sformułować postanowienie o przedstawienie zarzutu i wniosek o ukaranie;
  • Jak prawidłowo sporządzić orzeczenie sądu lekarskiego wraz z uzasadnieniem;
  • Wybiegi prawne stosowane w toku sprawy przez profesjonalnych obrońców i pełnomocników.
  • Wybrane prawa pacjenta i związane z nimi obowiązki lekarza w praktyce spraw z zakresu odpowiedzialności zawodowej.

Mnóstwo konkretnych pytań, nierzadko duże emocje i kolejny raz okaząło się jak potrzebne i ważne są bezpośrednie relacje, możliowść wymiany myśli i konstruktywnej dyskusji.

 


brakzdj.jpg

Wykonywanie zawodu lekarza może powodować odpowiedzialność cywilną – w szczególności na skutek wyrządzenia uszczerbku na zdrowiu pacjenta, krzywdy w sferze psychicznej, czy też zawinionego naruszenia praw pacjenta.
Jedną z najpopularniejszych form naprawienia szkody jest kierowane przez pacjentów żądanie zapłaty zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę, w szczególności za cierpienie związane z przedłużającym się leczeniem, obawą o własne zdrowie i życie, czy zawinionym naruszeniem praw pacjenta.

Po otrzymaniu wezwania do zapłaty w pierwszej kolejności  należy odnotować na tym wezwanie datę odbioru. W piśmie będzie zawarty termin (np. 7, czy 14 dni), w którym pacjent, najczęściej reprezentowany przez fachowego pełnomocnika adwokata lub radcę prawnego, oczekuje zapłaty określonej kwoty.

Gdy nasza odpowiedź wymaga dłuższego przygotowania się (np. zapoznania się z obszerną dokumentacją, skonsultowania z innym lekarzem specjalistą, konsultacji z adwokatem) lub też gdy z przyczyn zawodowych (np. wyjazd do innej części kraju lub za granicę na kurs, czy do pracy), czy rodzinnych (np. wcześniej zaplanowany 2-tygodniowy wyjazd wypoczynkowy) warto poinformować nadawcę, że odpowiedzi udzielimy w późniejszym terminie z uwagi na wcześniej zaplanowane czynności zawodowe / rodzinne. Brak odpowiedzi może zostać oceniony negatywnie nie tylko przez pacjenta, ale także przez sąd cywilny rozpoznający później sprawę – jako nieuzasadnione zignorowanie słusznych żądań pacjenta i może wpłynąć na większą „ochotę” sądu do zasądzenia wyższej kwoty.

Po drugie należy sprawdzić, czy pismo jest opatrzone podpisem pacjenta, zaś gdy reprezentuje go fachowy pełnomocnik, należy sprawdzić, czy dołączono do pisma odpis pełnomocnictwa, jakie pacjent udzielił danemu adwokatowi. W przypadku braków w tym względzie należy pisemnie zwrócić na to uwagę (np. wskazać, że pismo nie jest podpisane, nie załączono odpisu pełnomocnictwa), informując jednocześnie, że do czasu, gdy nie zostanie to uzupełnione, nie będziemy odpowiadać na doręczone wezwanie.

 

W kolejnych artykułach zostaną omówione dalsze etapy bezpiecznej rekacji lekarza na kierowane wobec niego roszczenia.

adwokat Karol Kolankiewicz

————————–
Karol Kolankiewicz, adwokat; specjalizuje się w sprawach związanych z prawem medycznym i ochroną danych osobowych; nieprzerwanie do 2009r. prowadzi szkolenia z zakresu prawa medycznego, karnego oraz z zakresu ochrony danych medycznych;
Współautor publikacji książkowych:
„Kodeks Etyki Lekarskiej. Komentarz” (2021),
„Prawo medyczne dla lekarzy. Wybrane zagadnienia” (2021),
„Wykonywanie zawodów lekarza i pielęgniarki w Polsce przez medyków z Ukrainy. Poradnik dwujęzyczny” (2022),
„Zgoda na leczenie i inne oświadczenia pacjenta. Wzory pism z omówieniem” (2023).


ISPOZ 2017. Wszystkie prawa zastrzeżone.