Newsy

IMG_20191017_083355.jpg

Przed udzieleniem odpowiedzi na wezwanie do zapłaty odszkodowania czy zadośćuczynienia pieniężnego, warto na spokojnie przeanalizować treść i zarzuty zawarte w wezwaniu do zapłaty.

Odpowiedź musi być bardzo mocno przemyślana. Wszystkie twierdzenia i wnioski zawarte w takim piśmie mogą zostać użyte w późniejszym procesie przeciwko jako lekarzowi, np. gdy lekarz prosi o obniżenie kwoty, czy też wpłaca część kwoty, może zostać to uznane jako potwierdzenie zasadności roszczenia co do zasady.

istotne znaczenie dokumentacji medycznej

Kluczowe znaczenie we wszystkich sprawach ma prawidłowo prowadzona dokumentacja medyczna, która powinna potwierdzić:

  • informacje, którymi miał lekarz podejmując określone decyzje (w tym dane z wywiadu, przeprowadzenia badań, wyniki badań)
  • charakter i przebieg udzielanych pacjentowi świadczeń;
  • dlaczego zastosowano daną konkretną metodę diagnostyczną / leczniczą;
  • treść oświadczeń złożonych przez pacjenta, w tym zgoda lub odmowa zgody, czy upoważnienie osoby trzeciej do dostępu do informacji i dokumentacji.

Dokumentacja medyczna w sprawach cywilnych bardzo często stanowi podstawę wydania opinii przez biegłych z danej dziedziny medycyny, zaś jej wiarygodność podlega konfrontacji z innymi dowodami, w tym z zeznaniami świadków (np. pielęgniarki, asystentki, bliskiego pacjenta), zeznaniami stron (zeznaniami pacjenta, rodzica małoletniego pacjenta, zeznaniami lekarza), ale także z dokumentacją sporządzaną przez pielęgniarki, czy dokumentacją pochodzącą ze źródeł zewnętrznych (np. z informacją z NFZ, z Internetowego Konta Pacjenta).

odpowiedź spokojna i stonowana

Warto unikać „konfrontacyjnych” zwrotów (np. „wezwanie stanowi próbę wyłudzenia”, „pismo zawiera kłamliwe oskarżenia”), nawet wtedy, gdy roszczenie wydaje się nieuzasadnione. Może to spowodować nie tylko eskalację żądań pacjenta i dodatkowo go zmotywować do podjęcia dalszych kroków prawnych (w tym złożenia pozwu do sądu, skargo do izby lekarskiej, skargi do Rzecznika Praw Pacjenta), ale także prawdopodobnie zamknie nam drogę do ewentualnego ugodowego zakończenia sporu. Takie konfrontacyjne „mocne” zwroty nie zostaną także pozytywnie ocenione, gdy dojdzie do sprawy przed sądem cywilnym.

prośba o dodatkowe informacje

Gdy pismo zawierające roszczenie jest zbyt ogólne, nie zawiera szczegółów dot. późniejszego leczenia, czy negatywnych skutków co do zdrowia pacjenta, zasadne jest zwrócenie się o dodatkowe informacje. Warto wówczas wskazać, że brak ww. informacji w zasadzie uniemożliwia merytoryczną ocenę żądania pacjenta.

wskazanie zakładu ubezpieczeń

Na wniosek pacjenta lekarz prowadzący praktykę lekarską i każdy inny podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych ma prawny obowiązek udzielić niezbędnych informacji na temat zawartych umów ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (OC) – tak wyraźnie stanowi art. 14 ust. 2 pkt. 2 ustawy z 15.04.2011 r. o działalności leczniczej.
Ubezpieczyciel właściwy z daty zdarzenia wywołującego szkodę, czy zawinionego postępowania, a nie z chwili zgłoszenia roszczenia. Często zdarza się, że pacjent wzywa do zapłaty po kilku miesiącach, np. wezwanie jest z marca 2023r., ale dotyczy postępowania lekarza ze stycznia 2022r. – lekarz powinien wskazać ten zakład ubezpieczeń, z którym miał zawartą umowę w styczniu 2022r. , a nie obecnie (w 2023r. może przecież mieć polisę OC w innym zakładzie ubezpieczeń).
Dla wypełnienia ww. obowiązku wystarczy wskazać w naszym piśmie nazwę towarzystwa ubezpieczeń (np. PZU S.A., Inter Polska S.A.) i numer polisy. Odmowa udzielenia ww. informacji może stanowić dodatkowe naruszenie praw pacjenta.

adwokat Karol Kolankiewicz

———————–

Karol Kolankiewicz specjalizuje się w sprawach związanych z prawem medycznym i ochroną danych osobowych; nieprzerwanie do 2009r. prowadzi szkolenia z zakresu prawa medycznego, karnego oraz z zakresu ochrony danych medycznych m.in. dla Naczelnej Izby Lekarskiej i okręgowych izb lekarskich;

Współautor publikacji książkowych: „Kodeks Etyki Lekarskiej. Komentarz” (2021), „Prawo medyczne dla lekarzy. Wybrane zagadnienia” (2021), „Wykonywanie zawodów lekarza i pielęgniarki w Polsce przez medyków z Ukrainy. Poradnik dwujęzyczny” (2022),„Zgoda na leczenie i inne oświadczenia pacjenta. Wzory pism z omówieniem” (2023)

Depositphotos_68945305_S.jpg

Nasi Liderzy poprowadzą w styczniu 2024r. dwa szkolenia online dla lekarzy w ramach współpracy z Ośrodkiem Kształcenia NIL

 

1. Raportowanie zdarzeń medycznych w dn. 17 stycznia 2024r. -> adw. Damian Konieczny

 

2. Odpowiedzialność cywilnoprawna lekarza za błędy medyczne w dn. 23 stycznia 2024r. -> adw. Karol Kolankiewicz

 

! ! Zapisz się już teraz ! !

 

 


Zgoda-na-leczenie-e1676980942559.png

Prawidłowe pozyskiwanie oświadczeń woli i innych oświadczeń od pacjenta  jest niezwykle istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa prawnego lekarzy i podmiotów wykonujących działalność leczniczą.

Pacjent i jego przedstawiciel ustawowowy (np. rodzic małoletniego) składa różne oświadczenia już przed rozpoczęciem leczenia, później w toku leczenia, a nawet po zakończeniu leczenia.

Wiele oświadczeń składanych jest w celu potwierdzenia realizacji określonego prawa pacjenta np. upoważnienie innej osoby do dostępu do dokumentacji medycznej, odmowa kontaktu z innymi osobami podczas pobytu w szpitalu, czy wskazanie osób, które pacjent chce, aby powiadomić w razie pogorszenia się jego stanu zdrowia podczas hospitalizacji.

Bardzo ważne jest odpowiednie „odczytanie” woli pacjenta z jego zachowania, które powinno w dostatecznie zrozumiały dla otoczenia sposób zamanifestować, jaka jest wola, wybór, czy decyzja pacjenta w konkretnej sytuacji. Przykładowo pacjent najpierw umawia się na wizytę u lekarza, przychodzi w wyznaczonym czasie i terminie, oczekuje przed gabinetem o następnie wchodzi do gabinetu, gdzie udzielane są mu świadczenia.

Precyzyjne określenie, jaką treść zawiera lub powinno zawierać konkretne oświadczenie woli składane przez pacjenta, w codziennej praktyce  przysparza wiele trudności, poczynając od technicznych, poprzez formalne, aż do interpretacyjnych.

W razie sporu z pacjentem, to lekarz / placówka będzie musiała udowodnić jakiej treści oświadczenie, w jakim celu oraz w jakich okolicznościach zostało złożone przez pacjenta.

Z tego względu warto mieć opracowane wzory różnych oświadczeń i umiejętnie z nich korzystać w toku działalności leczniczej.

 

adwokat Karol Kolankiewicz

————————–
Karol Kolankiewicz, adwokat; specjalizuje się w sprawach związanych z prawem medycznym i ochroną danych osobowych; nieprzerwanie do 2009r. prowadzi szkolenia z zakresu prawa medycznego, karnego oraz z zakresu ochrony danych medycznych;
Współautor publikacji książkowych:
„Kodeks Etyki Lekarskiej. Komentarz” (2021),
„Prawo medyczne dla lekarzy. Wybrane zagadnienia” (2021),
„Wykonywanie zawodów lekarza i pielęgniarki w Polsce przez medyków z Ukrainy. Poradnik dwujęzyczny” (2022),
„Zgoda na leczenie i inne oświadczenia pacjenta. Wzory pism z omówieniem” (2023).

 


IMG_7546-1200x800.jpg

Źle prowadzona dokumentacja obciąża lekarza i placówkę medyczną – niedające się usunąć braki w dokumentacji lekarskiej, np. brak adnotacji o odbytej wizycie, brak informacji o zleceniach, brak informacji o wystawieniu skierowania do specjalisty czy na badania, nie mogą być wykorzystywane w procesie cywilnym na niekorzyść pacjenta, który złożył pozew o zapłatę odszkodowania przeciwko lekarzowi, czy placówce medycznej. Nierzetelnie prowadzona dokumentacja nie przyda się w ramach obrony w sprawach karnych. Powszechnie przyjmuje się, że skoro to lekarz ma prawny obowiązek rzetelnego prowadzenia dokumentacji medycznej, to nieprawidłowości w zakresie dokumentacji medycznej, są okolicznością obciążającą lekarza.

Wyłącznie rzetelnie prowadzona dokumentacja medyczna stanowi kluczowy element obrony nie w sprawach cywilnych, w sprawach karnych i z zakresu odpowiedzialności zawodowej. Sądy przyjmują, że skoro w dokumentacji medycznej nie odnotowano wykonania pewnych zabiegów i gdy nie ma innych przekonywających dowodów na ich wykonanie (np. zeznań świadków), to należy przyjąć, iż ich nie wykonano.

Nieprawidłowo prowadzona dokumentacja może spowodować dodatkowy problem – w jednej ze spraw Sąd Najwyższy wskazał, że dokumentacja medyczna, która utrudnia uzyskanie rzetelnej informacji o stanie zdrowia może dodatkowo uzasadniać zasądzenie zadośćuczynienia na rzecz pacjenta. Przez prawo do informacji realizuje się cel, jakim jest stworzenie pacjentowi warunków do świadomego podejmowania decyzji w procesie leczenia. Źródłem informacji o stanie zdrowia pacjenta jest przede wszystkim dokumentacja medyczna, a nie tylko informacja ustna pochodząca od lekarza lub innej osoby upoważnionej. Prawo do informacji prawdziwej, kompletnej, całościowej, wyczerpującej, odnoszącej się do stanu zdrowia, jako realizacja prawa każdego człowieka do prawdy, oznacza, że również dokument, który jest źródłem tej informacji powinien mieć wskazane cechy i są to cechy niezależne od wymagań stawianych dokumentacji medycznej w przepisach administracyjnych (vide: wyrok SN z 24.01.2020 r. III CSK 264/17).

adwokat Karol Kolankiewicz

————————–
Karol Kolankiewicz, adwokat; specjalizuje się w sprawach związanych z prawem medycznym i ochroną danych osobowych; nieprzerwanie do 2009r. prowadzi szkolenia z zakresu prawa medycznego, karnego oraz z zakresu ochrony danych medycznych;
Współautor publikacji książkowych:
„Kodeks Etyki Lekarskiej. Komentarz” (2021),
„Prawo medyczne dla lekarzy. Wybrane zagadnienia” (2021),
„Wykonywanie zawodów lekarza i pielęgniarki w Polsce przez medyków z Ukrainy. Poradnik dwujęzyczny” (2022),
„Zgoda na leczenie i inne oświadczenia pacjenta. Wzory pism z omówieniem” (2023).


pexels-elijah-odonnelljpg-1200x1800.jpg

Nasi Liderzy Karol Kolankiewicz i Anna Karkut wracają ze szkoleniami z zakresu prawa medycznego dla lekarzy

Kolejne szkolenie online w ramach COBIK NIL

Obrona przed żądaniami cywilnymi – praktyczne wskazówki”

w dniu 17 października 2023 godz. 17:00-20:00

 

Podczas szkolenia omówimy następujące zagadnienia:

  • odpowiedź na zgłoszenie roszczenia
  • jak sądy oceniają poszczeólne dowody
  • dokumentacja jako kluczowy dowód
  • jak przebiega postępowanie przed sądem
  • możliwości ugodowego zakończenia sprawy

Są jeszcze wolne miejsca -> tu możesz się zapisać na stronie NIL 

 

 


pexels-marina-hinic-726233-1200x900.jpg

W Dzienniku Ustaw opublikowano tekst nowej ustawy z dnia 16 czerwca 2023 r. o jakości w opiece zdrowotnej i bezpieczeństwie pacjenta. Z zapowiedzi Ministra Zdrowia ustawa ma podnieść jakość świadczonych usług w opiece zdrowotne – „wymusić” na placówkach realizujących kontrakt z NFZ pewne standardy.

Pośród wielu zapisów wskazano w jaki sposób będzie mierzona jakość w opiece zdrowotnej – w tym celu będą wykorzystywane wskaźniki w zakresie 3 obszarów, tj. klinicznego, konsumenckiego oraz zarządczego.

wskaźnik kliniczny

Ustawa wskazuje, że wskaźnik kliniczny to zestaw wskaźników, które mają oddawać poziom i efekty udzielanych w danej placówce świadczeń opieki zdrowotnej, tj.:
a) efekt leczniczy
b) powtórne hospitalizacje z tej samej przyczyny,
c) śmiertelność po zabiegach w trakcie hospitalizacji i po jej zakończeniu (w okresie 30 dni / 90 dni i 1 roku od dnia zakończenia hospitalizacji),
d) doświadczenia w wykonywaniu określonych świadczeń opieki zdrowotnej,
e) struktury procedur medycznych wykonywanych w przypadkach określonych problemów zdrowotnych;

wskaźnik konsumencki

Wskaźnik konsumencki mają oddawać bliżej nieokreślne wyniki badań opinii pacjentów o organizacji procesu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.
W samej ustawie brak jasnego wskazania kiedy i w jaki sposób takie badania będą miały się odbywać, jak pacjenci będą zachęcani do wyrażania swojej opinii, a także co najważniejsze co konkretnie będą oceniać w kontekście organizacji procesu udzielania świadczeń, np. czy będzie oceniana możliwość rejestracji telefonicznej / elektronicznie, możliwość otrzymania odpisów dokumentacji medycznej / wyników badań mailem, czy też czas oczekiwania na przyjęcie do szpitala, czas od przybycia do decyzji co do dalszego postępowania w ramach SOR.

obowiązek badania opinii pacjentów

Ustawa w innym miejscu w art. 18 i 20 przewiduje w ramach obowiązkowego wewnętrznego systemu zarządzania jakością i bezpieczeństwem (prowadzonego w celu zapobieżenia wystąpieniu zdarzeń niepożądanych) obowiązek badania opinii i doświadczeń pacjentów. Ma to się odbywać na podstawie ankiety, której wzór dopiero ma określić Minister Zdrowia.
W przypadku pobytu pacjenta w szpitalu (lub innym podmiocie udzielającym stacjonarnych i całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej) taka ankieta musi zostać zanonimizowana i powinna być przeprowadzona:
– w dniu wypisu ze szpitala lub po wypisie pacjenta;
– w sposób zapewniający swobodę wyrażenia opinii przez pacjenta.

wskaźnik zarządczy

Ustawa wskazuje, że wskaźnik zarządczy to zestaw wskaźników odnoszących się do efektywności wykorzystania zasobów oraz wdrożenia systemów zarządzania – w tym zakresie istotne znaczenie mają mieć 4 parametry:
a) posiadanie akredytacji lub innego certyfikatu albo świadectwa potwierdzającego jakość wydanego przez niezależną akredytowaną jednostkę,
b) stopień wykorzystania zasobów będących w dyspozycji podmiotu,
c) długość hospitalizacji,
d) struktury realizowanych świadczeń.
Powyżej opisane wskaźniki brzmią tajemniczo (np. struktury procedur medycznych wykonywanych w przypadkach określonych problemów zdrowotnych, czy struktury realizowanych świadczeń). Obecnie wiemy jedynie, że Minister Zdrowia określi, w drodze rozporządzenia powyższe wskaźniki jakości opieki zdrowotnej. W tym zakresie Min. Zdrowia będzie miał obowiązek wziąć pod uwagę bardzo ogólnikowe kryteria:
– specyfikę świadczenia opieki zdrowotnej, którego wskaźnik dotyczy
– grupy świadczeń
– konieczność zapewnienia udzielania świadczeń opieki zdrowotnej wysokiej jakości.

 

Życie pokaże, czy i w jaki sposób powyższe wsakźniki wpłyną na poprawę jakości funkcjonowania plaćówek zdrowotnych.

 

adwokat Karol Kolankiewicz

————–

Karol Kolankiewicz specjalizuje się w sprawach związanych z prawem medycznym i ochroną danych osobowych; nieprzerwanie do 2009r. prowadzi szkolenia z ww. zakresu m.in. dla Naczelnej Izby Lekarskiej, okręgowych izb lekarskich, Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi;
Współautor publikacji książkowych:
„Kodeks Etyki Lekarskiej. Komentarz” (2021), „Prawo medyczne dla lekarzy. Wybrane zagadnienia” (2021), „Wykonywanie zawodów lekarza i pielęgniarki w Polsce przez medyków z Ukrainy. Poradnik dwujęzyczny” (2022), „Zgoda na leczenie i inne oświadczenia pacjenta. Wzory pism z omówieniem” (2023).

 


ISPOZ 2017. Wszystkie prawa zastrzeżone.