Newsy

pexels-onewayupfusion-2085831-1200x800.jpg

W dacie opracowania niniejszego artykułu (październik 2025) nadal nie ma polskich regulacji prawnych związanych ze stosowaniem sztucznej inteligencji podczas udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.

W tym zakresie dla lekarzy istotne znaczenie ma art. 12 Kodeksu Etyki Lekarskiej, który obowiązuje od 1 stycznia 2025r.

Zgodnie z jego treścią lekarz może w postępowaniu diagnostycznym, leczniczym lub zapobiegawczym korzystać z algorytmów sztucznej inteligencji przy spełnieniu następujących warunków:

1) poinformowania pacjenta, że przy stawianiu diagnozy lub w procesie terapeutycznym będzie wykorzystana sztuczna inteligencja;
2) uzyskania świadomej zgody pacjenta na zastosowanie sztucznej inteligencji w procesie diagnostycznym lub terapeutycznym;
3) zastosowania algorytmów sztucznej inteligencji, które są dopuszczone do użytku medycznego i posiadają odpowiednie certyfikaty;
4) ostateczną decyzję diagnostyczną i terapeutyczną zawsze podejmuje lekarz.

istotne wątpliwości

Powyższa regulacja zmusza do zgłoszenia fundamentalnych wątpliwości i zadania sobie pytań:

– jaki powinien być zakres informacji przed uzyskaniem świadomej zgody pacjenta na zastosowanie sztucznej inteligencji ?

co w sytuacji, gdy pacjent nie wyrazi zgody na zastosowanie sztucznej inteligencji ?

– jak powinien zachować się lekarz, gdy pacjent cofnie ww. zgodę na stosowanie sztucznej inteligencji w trakcie leczenia?

– kto będzie dopuszczał „do użytku medycznego” algorytmy sztucznej inteligencji i nadawał odpowiednie certyfikaty?

czy ktoś kontroluje i weryfikuje prawidłowość działania algorytmów sztucznej inteligencji w medycynie?

– czy stosowanie przez lekarza algorytmów sztucznej inteligencji jest obecnie zabronione w trakcie diagnostyki / leczenia – z uwagi na brak definicji prawnej „algorytmów sztucznej inteligencji” oraz instytucji, która dopuszcza „do użytku medycznego” ?


pexels-tima-miroshnichenko-6266302-1200x800.jpg

Lekarze, którzy skorzystali z możliwości otrzymania wyższego wynagrodzenia w ramach rezydentury, w zamian za pracę na rzecz publicznej służby zdrowia coraz częściej mierzą się z problemem prawidłowego liczenia dni swojej pracy na poczet odpracowania bonu. W związku z tym Okręgowa Izba Lekarska w Gdańsku zwróciła się do Ministerstwa Zdrowia o zajęcie stanowiska w sprawie nieprawidłowości w tym zakresie.

zobowiązanie w ramach bonu

Z art. 16j ust. 2b ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty wynika, że osoba odbywająca szkolenie specjalizacyjne w trybie rezydenckim może zobowiązać się, że będzie wykonywać zawód na terytorium Polski i udzielać świadczeń w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia przez okres łącznie 2 lat. Zobowiązanie to musi zostać zrealizowane w okresie 5 lat po zakończeniu szkolenia specjalizacyjnego. Nie ma w tym zakresie znaczenia, kiedy ostatecznie lekarz uzyska tytuł specjalisty w danej dziedzinie. Co istotne świadczenia w ramach NFZ powinny być wykonywane co najmniej w wymiarze równoważnika jednego etatu. W zamian za to rezydent otrzymuje miesięczne wynagrodzenie zasadnicze wyższe o 700 zł (w wypadku dziedzin priorytetowych) albo 600 zł (w wypadku pozostałych dziedzin).

krótszy okres pobierania bonu

Ustawodawca wprowadził ważne rozwiązanie dla osób, które decydują się na korzystanie z bonu dopiero w trakcie trwającego już szkolenia. W takim wypadku, zgodnie z art. 16j ust. 2g ustawy, dwuletni okres wykonywania zawodu ulega proporcjonalnemu skróceniu. Przykładowo zatem, rezydent w dziedzinie okulistyki, który będzie korzystał z bonu przez 2 lata (z 4 lat specjalizacji w tej dziedzinie), powinien odpracować tylko 1 rok, a nie 2 lata. Przepisy przewidują, że to wojewoda, który potwierdził zakończenie szkolenia specjalizacyjnego, powinien zawiadomić lekarza na piśmie jak długo powinno trwać odpracowanie bonu w konkretnym przypadku. Co ważne, ewentualne okresy wydłużające szkolenie specjalizacyjne (np. urlopy macierzyńskie, wychowawcze, zwolnienia chorobowe), nawet jeżeli wiążą się ze zwiększeniem świadczeń z tego tytułu, nie powodują wydłużenia okresu odpracowania bonu.


pexels-ishu-784043-7364871-1200x800.jpg

Nowy wzór skierowania

Nowelizacja rozporządzenia przewiduje wprowadzenie nowego wzoru skierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową. W porównaniu z dotychczasowym, obligatoryjne będzie podanie przez lekarza kierującego trybu, w jakim mają być realizowane świadczenia opieki zdrowotnej z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego – stacjonarnie czy ambulatoryjnie. Brak takiej informacji może skutkować odrzucenie skierowania w NFZ.

Dodatkowo, w celu uniknięcia dotychczasowych problemów z uzasadnianiem skierowań na leczenie uzdrowiskowe we wzorze wprowadzono możliwość zaznaczenia uzasadnienia z katalogu, np.:

  • uzupełnienie leczenia ambulatoryjnego,
  • kontynuacja leczenia szpitalnego / rekonwalescencja poszpitalna,
  • kontynuacja rehabilitacji szpitalnej,
  • poprawa sprawności ruchowej,
  • poprawa wydolności krążeniowej / zmniejszenie ryzyka sercowo-naczyniowego,
  • poprawa wydolności oddechowej.

Jeżeli w danych okolicznościach przykładowe uzasadnienia będą niewystarczające nadal pozostawiono pole otwarte na wpisanie ewentualnych innych okoliczności.

Kto może akceptować skierowanie w NFZ?

Nowelizacja rozszerzyła również znacząco katalog specjalizacji lekarzy, którzy dokonują akceptacji skierowania na leczenie uzdrowiskowe w ramach NFZ. Oprócz dotychczasowych lekarzy specjalistów w dziedzinie balneologii i medycyny fizykalnej lub rehabilitacji medycznej dodano dużą grupę lekarzy o innych specjalnościach:

  • choroby wewnętrzne,
  • medycyna rodzinna,
  • reumatologia,
  • ortopedia,
    pod warunkiem, że ukończyli kurs z zakresu podstaw balneologii.

Od kiedy?

Zmiany wejdą w życie z dniem 1 lipca 2025 r., ale skierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową wystawione przed tą datą zachowują swoją ważność i są potwierdzane w NFZ na dotychczasowych zasadach. Nie ma potrzeby ich ponownego wystawiania na nowych wzorach albo uzupełniania już wystawionych.

adw. Damian Konieczny

Podstawa prawna
-Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 10 czerwca 2025 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie kierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową (Dz.U. z 2025 r. poz. 772)

artykuł został pierwotnie opublikowany na stronie Izby Lekarskiej w Gdańsku  

 


Depositphotos_68945305_S.jpg

Wielu lekarzy prowadzi indywidualną działalność gospodarczą prowadząc własną przychodnię (NZOZ) lub indywidualną praktykę lekarską. Wiąże się to z jednoosobowym podejmowaniem decyzji przez lekarza jako właściciela przychodni, jak również nie wymaga to podejmowania dodatkowych czynności czy kroków prawnych, które są wymagane przy prowadzeniu działalności w formie spółki z o.o. Po co zatem coraz większa część lekarzy przekształca swoją dotychczasową działalność w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (sp. z o.o.).

ochrona prywatnego majątku

Każdy lekarz-przedsiębiorca musi mieć świadomość, że w pewnych sytuacjach ponosi pełną odpowiedzialność całym swoim majątkiem, nie tylko tym zgromadzonym w toku prowadzenia działalności gospodarczej, ale także tym zupełnie prywatnym (np. samochód, mieszkanie, nieruchomość).
W przypadku prowadzenia działalności w formie sp. z o.o. jakakolwiek odpowiedzialność majątkowa jest kierowana do majątku spółki, a nie do majątku wspólnika takiej spółki. Jest to jeden z głównych atutów sp. z o.o. i pierwszym argumentem skłaniającym do przekształcenia dotychczasowej indywidualnej działalności właśnie po to, aby maksymalnie uchronić swój prywatny majątek.

Zaznaczyć trzeba, że odpowiedzialność majątkowa jest możliwa m.in. w przypadku przegrania procesu przed sądem cywilnym w przypadku popełnienia zawinionego poważnego błędu medycznego i zasądzenia przez sąd znacznego odszkodowania czy zadośćuczynienia na rzecz poszkodowanego pacjenta (np. przy poważnym trwałym uszczerbku na zdrowiu, gdy pacjent staje się osobą niepełnosprawna, wymagająca stałej opieki itp.). Co prawda lekarz-przedsiębiorca ma ubezpieczenie OC na kwotę 75 000 euro (ok. 320 000 zł) , jednak obecnie w poważnych przypadkach wcale nierzadkie są odszkodowania przekraczające ww. minimalną kwotę ubezpieczenia OC – wówczas prywatny zakład ubezpieczeń wypłaca poszkodowanemu jedynie ww. minimalną sumę, a resztę musi zapłacić lekarz z własnego majątku.

Lekarz musi liczyć się z obowiązkiem nałożenia zapłaty odszkodowania lub zadośćuczynienia pieniężnego także w sprawie karnej, w przypadku skazania go przez sąd karny i nałożenia na niego środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody (obok tzw. kary grzywny, kary ograniczenia czy pozbawienia wolności).
Wreszcie lekarz-przedsiębiorca realizujący kontrakt z NFZ zawsze musi liczyć się z możliwością nałożenia na niego wysokiej kary umownej przez NFZ. NFZ może także nakazać zwrot środków już wypłaconych, gdy uzna, że jego zdaniem były one nienależne (np. na skutek kontroli przyjmie, że zapisy w dokumentacji nie wykazują udzielenia określonych sprawozdanych wcześniej świadczeń). NFZ może i zwykle najpierw dokonuje potrącenia z kwotą wynikającą z bieżącego kontraktu (po prostu pomniejsza należną wypłatę), ale nierzadko występuje do sądu cywilnego z żądaniem zwrotu wysokich kwot.

przekazanie majątku

Co raz częściej powodem przekształcenia własnej działalności w sp. z o.o. jest chęć przekazania wypracowanego majątku swoim następcom / rodzinie poprzez darowanie lub sprzedaż udziałów w takiej spółce. Z mojej praktyki wynika, że część lekarzy przekształca dotychczasową działalność w sp. z o.o. gdyż planuje zasłużoną emeryturę i rezygnację lub istotne ograniczenie czasu poświęconego na pracę. Z drugiej strony nie chcą tracić tego co wypracowali przez wiele lat pracy. Z tego względy zostają wspólnikami sp. z o.o. prowadzącej przychodnię, pozostawiając sobie decydujący wpływ na jej działalność (przynajmniej w początkowym okresie)
W sp. z o.o. możliwe jest uprzednie wdrożenie danej bliskiej osoby w naszą bieżącą działalność poprzez powołanie do zarządu spółki, czy ustanowienie prokurentem spółki (szczególny szeroki rodzaj pełnomocnictwa).

W przypadku indywidualnej działalności można daną osobę ustanowić pełnomocnikiem jednak w praktyce problemy stwarza określenie zakresu uprawnień takiego pełnomocnika i wątpliwości po stronie sądów, kontrahentów, urzędów i instytucji.

W przypadku osoby prowadzącej indywidualną działalność w sytuacji długotrwałej choroby (także długotrwałą uciążliwą rehabilitację czy długotrwały zagraniczny wyjazd) powstaje duży praktyczny problem, gdy taka osoba ma ograniczoną możliwość podejmowania bieżących i koniecznych decyzji, np. o zakupach sprzętu, zatrudnianiu lub zwalnianiu pracowników, zawieraniu nowych umów czy rozwiązywaniu obecnych, czy w toku postępowań przed sądami, urzędami i innymi instytucjami.

W takiej sytuacji w sp. z o.o. działa zarząd – ktoś inny niż lekarz-właściciel / wspólnik może być przecież członkiem zarządu, a sam zarząd może liczyć kilka osób. Podkreślić trzeba, że lekarz-właściciel / wspólnik może i powinien zapewnić sobie w umowie spółki odpowiedni wpływ / nadzór nad takimi osobami w zarządzie, z prawem do ich odwołania w każdej chwili. Działania w sp. z o.o. może podejmować także ustanowiony i ujawniony w rejestrze sądowym prokurent. Regulacje prawne dot. uprawnień prokurenta w sp. z o.o. nie budzą większych wątpliwości, są daleko bardziej jasne niż w przypadku pełnomocnika, gdyż są praktycznie codziennie stosowane w wielu spółkach.

rozwój firmy

Przekształcenie przychodni / NZOZ przez lekarza – indywidualnego przedsiębiorcę w spółkę kapitałową na podstawie przepisów art. 584 (1) i nast. Kodeksu spółek handlowych jest przekształceniem które skutkuje tzw. następstwem prawnym pod tytułem ogólnym, co znaczy, że nowopowstałej spółce z o.o. przysługują wszystkie prawa i obowiązki lekarza-przedsiębiorcy przekształcanego. Bardzo ważne jest to, że wynika z przepisów prawa i takiej zmiany ani NFZ, ani żadna inna instytucja, nie kwestionuje.

Status osoby prawnej jaką jest sp. z o.o., daje możliwość rozwoju poprzez wprowadzenie nowych wspólników, którzy wnoszą wkłady i obejmują udziały w sp. z o.o. Nowi wspólnicy najczęściej dokonują wpłaty określonej kwoty pieniężnej. Jest to bardzo pomocne, gdy rozwijamy naszą działalność i np. planujemy zwiększenie zatrudnienia, dokonanie poważnych zakupów drogiego sprzętu czy aparatury, zakupu czy wynajmu lokali czy innych nieruchomości. Nabywcą staje się osoba prawna (sp. z o.o.), a nie pojedyncza osoba. Podkreślić trzeba, że lekarz-właściciel / wspólnik może i powinien określić w umowie spółki odpowiedni podział kompetencji i obowiązków z nowymi wspólnikami.

co trzeba zrobić aby przekształcić się w sp. z o.o.

Przekształcenie w sp. z o.o. wymaga podjęcia następujących kroków:
1. sporządzenie planu przekształcenia (w formie aktu notarialnego)
2. zbadanie planu przekształcenia przez biegłego rewidenta w zakresie poprawności i rzetelności dokumentów finansowych
3. złożenie przez lekarza-przedsiębiorcę oświadczenia o przekształceniu (w formie aktu notarialnego)
4. powołanie członków organu spółki, które może nastąpić w akcie założycielskim (w umowie spółki z o.o.);
5. sporządzenie umowy spółki jako aktu założycielskiego spółki sp. z o.o. (w formie aktu notarialnego)
6. zarejestrowanie spółki – wniosek do sądu rejestrowego z odpowiednimi załącznikami (co jest związane z dodatkowymi kosztami, m.in. opłatą za rejestrację w KRS)
7. wykreślenie lekarza-przedsiębiorcy z dotychczasowej ewidencji przedsiębiorców (CEIDG)

przekształcenie w sp. z o.o. przy kontrakcie z NFZ

W przypadku realizacji umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych, zasadą wynikającą z art. 155 ust. 5 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych jest to, że przeniesienie przez lekarza-świadczeniodawcę na osobę trzecią praw i obowiązków wynikających z umowy co do zasady wymaga pisemnej zgody dyrektora oddziału wojewódzkiego NFZ.

Przekształcenie lekarza-przedsiębiorcy w spółkę z o.o. na podstawie przepisów art. 584 (1) i nast. Kodeksu spółek handlowych jest wyjątkiem od powyższej zasady – jest to przekształcenie które skutkuje następstwem prawnym pod tytułem ogólnym, co wprost oznacza, że nowo powstałej spółce z o.o. przysługują wszystkie prawa i obowiązki lekarza- przedsiębiorcy przekształcanego i takiej zmiany NFZ nie kwestionuje.

Wymagana jest jednak pewna „aktywność” w relacjach z NFZ:
1. przed przekształceniem trzeba powiadomić NFZ o zamiarze dokonania takich zmian – nie później niż 30 dni przed ich dokonaniem. Brak ww. zawiadomienia można oznaczać nałożenie kary umownej przez NFZ do 2% kwoty kontraktu (§ 30 ust. 1 pkt 3 lit. g rozporządzenia w sprawie ogólnych warunków umów)
2. po dokonaniu przekształcenia:
a. trzeba o ww. zmianach poinformować NFZ -> w ciągu 7 dni po przekształceniu trzeba przedłożyć dokumenty potwierdzające zmiany (§ 34 rozporządzenia w sprawie ogólnych warunków umów); wymagane jest m.in. przesłanie odpisu z KRS o wpisie sp. z o.o. do rejestru + potwierdzenie wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą + nowy REGON z urzędu statystycznego dla podmiotów wykonujących działalność leczniczą NFZ + potwierdzenie nowej polisy OC
b. należy zaktualizować w systemach NFZ (profil Świadczeniodawcy) dane, które mają wpływ na dokonywanie rozliczeń, wystawienie recept (w tym refundowanych), skierowań, dane dotyczące potencjału wykonawczego, zgodnie z wpisem do właściwych rejestrów (KRS + RPWDL)

 

adw. Karol Kolankiewicz

artykuł został pierwotnie opublikowany na stronie Okręgowej Izby Lekarskiej w Gdańsku  

 

————————-
Karol Kolankiewicz, adwokat; specjalizuje się w sprawach związanych z prawem medycznym, prawem karnym i ochroną danych osobowych. Od 2009r. prowadzi szkolenia z zakresu prawa medycznego m. in. dla Ośrodka Kształcenia NIL;

Ekspert – autor ponad 20 praktycznych kursów e-learningow’ych dla Receptanaprawo.pl, w tym:

Jakie informacje dla pacjenta ma obowiązek zamieścić placówka medyczna„, „Rejestracja medyczna – jakość usług i bezpieczeństwo pacjenta„, „Lekarz wobec agresji – ochrona w prawie karnym”, „5 najczęstszych błędów personelu w toku realizacji kontraktu z NFZ„, „Teleporada – jak unikać błędów przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych?”,  „Kiedy lekarz może odstąpić od leczenia?”, czy „Rejestracja medyczna – podstawowe obowiązki i zadania

Współautor praktycznych publikacji m.in.:

„Jak bezpiecznie udostępniać dokumentację medyczną” (2024),

„Prawo medyczne dla lekarzy. Wybrane zagadnienia” (2021),

Gdy pacjent wzywa do zapłaty – jak się bronić przed roszczeniami? (2024)


pexels-liza-lova-1414718-2739295-1200x1600.jpg

W dniu 16 lipca 20225. adw. Karol Kolankiewicz i Anna Karkut poprowadzili kolejne szkolenie online w ramach współpracy z NIL.

 

Marketing medyczny w świetle prawa: Dopuszczalne formy promocji podmiotów leczniczych

 

Celem szkolenia było omówienie problematyki dot. dopuszczalnych form promocji podmiotów wykonujących działalność leczniczą w świetle przepisów prawa i zmian z KEL – z praktycznymi wskazówkami i orzecznictwem.

Program szkolenia:

1. Obowiązkowe informacje udzielane przez podmiot wykonujący działalność leczniczą – zakres i forma
2. Kiedy reklama a kiedy informacja o usługach
3. Nieuczciwa konkurencja i zakaz reklamy w przepisach prawa
4. Informacja o oferowanych usługach– ograniczenia w świetle zapisów KEL


Depositphotos_187970408_s-2019.jpg

Lekarz  w pracy zawodowej nierzadko styka się z przykrymi zachowaniami ze strony pacjentów i osób im towarzyszących, nierzadko o charterze przemocy i agresji. W określonych w przepisach sytuacjach przysługuje mu ochrona prawna prawa karnego należna funkcjonariuszowi publicznemu – pomimo tego, że nie jest funkcjonariuszem publicznym.

Każdy kto narusza nietykalność cielesną funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej, podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3 (art. 222 k.k.).

kiedy mówimy o naruszeniu nietykalności cielesnej

W prawie karnym wskazuje się, że z naruszeniem nietykalności cielesnej mamy do czynienia, gdy następuje  oddziaływanie na ciało pokrzywdzonego w sposób przez niego nieakceptowalny.

Naruszenie nietykalności cielesnej tym różni się np. od przestępstw  spowodowania uszczerbku na zdrowiu (art. 156, art. 157 k.k.) czy pobicia (art. 158 k.k.), że do jego popełnienia dochodzi nawet wtedy, gdy zachowanie sprawcy nie powoduje istotnych zdrowotnych następstw u pokrzywdzonego, a także gdy nie zakłóca to funkcji organizmu pokrzywdzonego.

Przykładowo naruszeniem nietykalności będą poniższe celowe działania agresora:

  • oplucie
  • uderzenie ręką w twarz / uderzenie innym przedmiotem
  • popchnięcie / kopnięcie / szarpanie
  • oblanie płynem
  • pociągnięcie za ucho / ciągnięcie za włosy / podstawienie nogi

Podkreślić trzeba, że ww. naruszenie nietykalności cielesnej z art. 222 k.k. musi mieć związek z pełnieniem czynności czy obowiązków służbowych przez lekarza. 

kiedy szczególna ochrona gdy naruszenie nietykalności cielesnej

Lekarz ma prawo oczekiwać skutecznego ścigania sprawcy ww. przestępstwa przez Policję i prokuratora – bez konieczności osobnego formalnego wniosku o ściganie w następujących sytuacjach:

  1. gdy udziela pomocy medycznej, wtedy gdy zwłoka w udzieleniu tej pomocy mogłaby spowodować niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia pacjenta / gdy lekarz wykonuje czynności w ramach świadczeń pomocy doraźnej (art. 44 pkt 1 ustawy z 05.12.1996r. o zawodach lekarza i lek. dentysty), np.:

–          gdy udziela pomocy na ulicy / w pociągu po pracy i bez związku z pracą np. w pogotowiu;

–          gdy udziela pomocy na miejscu wypadku drogowego;

  1. gdy wykonuje zawód w podmiocie, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (NFZ) – w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w tym podmiocie (art. 44 pkt 2 ww. ustawy o zawodach lekarza i lek. dentysty), np.:

–          podczas pracy w POZ,

–          we własnej praktyce, gdy realizuje kontrakt z NFZ,

–          w każdej innej placówce, która taki kontrakt z NFZ realizuje;

  1. gdy udziela świadczeń zdrowotnych poza zakładem leczniczym (art. 15a ustawy z 15.04.2011 r. o działalności leczniczej), np. podczas wizyty domowej
  1. gdy udziela świadczeń w ramach czynności ratowniczych (art. 5 ust. 1 ustawy z 08.09.2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym), tzn.:
  • gdy udziela pierwszej pomocy / kwalifikowanej pierwszej pomocy
  • gdy wchodzi w skład zespołu ratownictwa medycznego
  • gdy udziela świadczeń zdrowotnych w SOR

co grozi sprawcy naruszenia nietykalności cielesnej

Gdy dochodzi do ww. przestępstwa naruszenia nietykalności funkcjonariusza o którym mowa w ww. art. 222 k.k. (w związku z jednym z powyższych przepisów) grozi za nie:

–          kara grzywny, w wysokości nie niższej niż 1 500 zł, tzn. minimum 150 stawek dziennych (maksymalnie do 540 stawek dziennych) w kwocie nie niższej niż 10 zł każda; przy czym maksymalna wysokość stawki dziennej to aż 2000 zł).

–          kara ograniczenia wolności, np. nieodpłatne prace społeczne na okres nie krótszy niż 1 miesiąc i nie dłużej niż 2 lata;

–          kara pozbawienia wolności do lat 3.

Warto odwołać się do ww. przepisów – podać wezwanemu na miejsce policjantowi konkretny przepis z konkretnej ustawy, który daje lekarzowi ochronę należną funkcjonariuszowi publicznemu. Niestety zazwyczaj okazuje się, że policjant wezwany na miejsce „każe” lekarzowi  składać prywatny akt oskarżenia, czy wniosek o ściganie, nie chce  ustalać danych świadków, itp. Wynika to jednak z braku znajomości przez policjanta ww. przepisów.

adw. Karol Kolankiewicz

artykuł został pierwotnie opublikowany na stronie Okręgowej Izby Lekarskiej w Gdańsku  

 

————————-
Karol Kolankiewicz, adwokat; specjalizuje się w sprawach związanych z prawem medycznym, prawem karnym i ochroną danych osobowych. Od 2009r. prowadzi szkolenia z zakresu prawa medycznego m. in. dla Ośrodka Kształcenia NIL;

Ekspert – autor ponad 20 praktycznych kursów e-learningow’ych dla Receptanaprawo.pl, w tym:

Jakie informacje dla pacjenta ma obowiązek zamieścić placówka medyczna„, „Rejestracja medyczna – jakość usług i bezpieczeństwo pacjenta„, „Lekarz wobec agresji – ochrona w prawie karnym”, „5 najczęstszych błędów personelu w toku realizacji kontraktu z NFZ„, „Teleporada – jak unikać błędów przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych?”,  „Kiedy lekarz może odstąpić od leczenia?”, czy „Rejestracja medyczna – podstawowe obowiązki i zadania

Współautor praktycznych publikacji m.in.:

„Jak bezpiecznie udostępniać dokumentację medyczną” (2024), „Prawo medyczne dla lekarzy. Wybrane zagadnienia” (2021), „Zgoda na leczenie i inne oświadczenia pacjenta. Wzory pism z omówieniem” (2023); Gdy pacjent wzywa do zapłaty – jak się bronić przed roszczeniami? (2024)


ISPOZ 2017. Wszystkie prawa zastrzeżone.