Newsy

flaga-ukraina-polska-fot-unian-970x542-1.jpg

Z dniem 30 września 2025 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, która ograniczyła prawa obywateli Ukrainy nie posiadających ubezpieczenia zdrowotnego do bezpłatnych świadczeń opieki zdrowotnej.

osoby dorosłe.

W wyniku zmian obywatele Ukrainy utracili prawo do bezpłatnego:

  • leczenia uzdrowiskowego i rehabilitacji uzdrowiskowej;
  • podania produktów leczniczych w ramach programów polityki zdrowotnej;
  • świadczeń w ramach programów zdrowotnych;
  • rehabilitacji leczniczej;
  • leczenia stomatologicznego;
  • programów lekowych;
  • ratunkowego dostępu do technologii lekowych;
  • świadczeń opieki zdrowotnej polegających na przeszczepianiu lub zastosowaniu u ludzi komórek, w tym komórek krwiotwórczych szpiku, krwi obwodowej oraz krwi pępowinowej, tkanek i narządów pochodzących od żywego dawcy lub ze zwłok,
  • zabiegów endoprotezoplastyki i usunięcia zaćmy;
  • leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych dostępnych w aptece na receptę, objętych refundacją;
  • zaopatrzenia w wyroby medyczne, na zlecenie osoby uprawnionej oraz ich naprawy.

W celu weryfikacji takich pacjentów w systemie e-WUŚ wprowadzono dodatkowy status „UKR-DOROSŁY”.

 

Zachowane zostało prawo takich pacjentów m.in. do:

  •  leczenia szpitalnego (z ograniczeniami wskazanymi powyżej,
  • opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień,
  • świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej,
  • podstawowej opieki zdrowotnej,
  • ambulatoryjnej opieki specjalistycznej,
  • opieki paliatywnej i hospicyjnej.

Osobom z takim statusem należy wystawiać recepty na leki i zlecenia na wyroby medyczne o charakterze pełnopłatnym.

Jednocześnie OIL w Gdańsku zwróciła się do NFZ o sprecyzowanie, czy wyłączenie możliwości refundacji dotyczy również leków, które przysługują także osobom nieubezpieczonym (np. osobom z zaburzeniami psychicznymi). Do momentu zajęcia w tym przedmiocie stanowiska przez NFZ nie zalecamy wystawiania żadnych recept refundowanych na rzecz osób ze statusem „UKR-DOROSŁY”.

dzieci

Zdecydowanie mniejsze ograniczenia dotknęły osoby, które nie ukończyły 18. roku życia. Nie mogą one bowiem korzystać jedynie z:

  • leczenia uzdrowiskowego i rehabilitacji uzdrowiskowej;
  • podania produktów leczniczych w ramach programów polityki zdrowotnej.

W celu weryfikacji takich pacjentów w systemie e-WUŚ wprowadzono dodatkowy status „UKR-DZIECKO”.

Osoby nieletnie zachowują takie samo prawo dostępu do świadczeń również po osiągnięciu 18. roku życia, jeżeli stanowi to kontynuację rozpoczętego wcześniej leczenia.

 

osoby ubezpieczone

Obywatele Ukrainy posiadający tytuł do ubezpieczenia zdrowotnego (obowiązkowego lub dobrowolnego) będą nadal korzystać ze świadczeń – tak jak wszyscy inni ubezpieczeni.

Uprawnienia wynikające z ubezpieczenia nie są bowiem uzależnione od posiadanego obywatelstwa.

Nowe ograniczenia dotyczą zatem w zasadzie wyłącznie osób niepracujących lub nie zgłoszonych do ubezpieczenia jako członkowie rodziny osoby ubezpieczonej.

 

przepisy przejściowe

Nowych zasad dostępu do świadczeń nie stosuje się do świadczeń opieki zdrowotnej, których udzielanie obywatelom Ukrainy rozpoczęło się przed dniem 30 września 2025 r., aż do zakończenia ich udzielania.

 

adw. Damian Konieczny

Podstawa prawna
Ustawa z dnia 12 września 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu weryfikacji prawa do świadczeń na rzecz rodziny dla cudzoziemców oraz o warunkach pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa

artykuł został pierwotnie opublikowany na stronie Izby Lekarskiej w Gdańsku  

 


Kolankiewicz-certyfikat-wykład-konferencja-naukowa-UG-IX-2025-1200x838.jpg

Gratulacje dla naszego Lidera adwokat Karol Kolankiewicz

za wygłoszenie referatu  podczas III Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej Prawa Medycznego, Farmaceutycznego, Bioetyki i Zarządzania w Ochronie Zdrowia,

zorganizowanej przez Uniwersytet Gdański w dniach 25-26 września 2025r.

 

 

————————-
Karol Kolankiewicz, adwokat; specjalizuje się w sprawach związanych z prawem medycznym, prawem karnym i ochroną danych osobowych. Od 2009r. prowadzi szkolenia z zakresu prawa medycznego m. in. dla Ośrodka Kształcenia NIL;

Ekspert – autor ponad 20 praktycznych kursów e-learningow’ych dla Receptanaprawo.pl, w tym:

Jakie informacje dla pacjenta ma obowiązek zamieścić placówka medyczna„, „Rejestracja medyczna – jakość usług i bezpieczeństwo pacjenta„, „Lekarz wobec agresji – ochrona w prawie karnym”, „5 najczęstszych błędów personelu w toku realizacji kontraktu z NFZ„, „Teleporada – jak unikać błędów przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych?”,  „Kiedy lekarz może odstąpić od leczenia?”, czy „Rejestracja medyczna – podstawowe obowiązki i zadania

Współautor praktycznych publikacji m.in.:

„Jak bezpiecznie udostępniać dokumentację medyczną” (2024), „Prawo medyczne dla lekarzy. Wybrane zagadnienia” (2021), „Zgoda na leczenie i inne oświadczenia pacjenta. Wzory pism z omówieniem” (2023); Gdy pacjent wzywa do zapłaty – jak się bronić przed roszczeniami? (2024)


pexels-onewayupfusion-2085831-1200x800.jpg

W dacie opracowania niniejszego artykułu (październik 2025) nadal nie ma polskich regulacji prawnych związanych ze stosowaniem sztucznej inteligencji podczas udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.

W tym zakresie dla lekarzy istotne znaczenie ma art. 12 Kodeksu Etyki Lekarskiej, który obowiązuje od 1 stycznia 2025r.

Zgodnie z jego treścią lekarz może w postępowaniu diagnostycznym, leczniczym lub zapobiegawczym korzystać z algorytmów sztucznej inteligencji przy spełnieniu następujących warunków:

1) poinformowania pacjenta, że przy stawianiu diagnozy lub w procesie terapeutycznym będzie wykorzystana sztuczna inteligencja;
2) uzyskania świadomej zgody pacjenta na zastosowanie sztucznej inteligencji w procesie diagnostycznym lub terapeutycznym;
3) zastosowania algorytmów sztucznej inteligencji, które są dopuszczone do użytku medycznego i posiadają odpowiednie certyfikaty;
4) ostateczną decyzję diagnostyczną i terapeutyczną zawsze podejmuje lekarz.

istotne wątpliwości

Powyższa regulacja zmusza do zgłoszenia fundamentalnych wątpliwości i zadania sobie pytań:

– jaki powinien być zakres informacji przed uzyskaniem świadomej zgody pacjenta na zastosowanie sztucznej inteligencji ?

co w sytuacji, gdy pacjent nie wyrazi zgody na zastosowanie sztucznej inteligencji ?

– jak powinien zachować się lekarz, gdy pacjent cofnie ww. zgodę na stosowanie sztucznej inteligencji w trakcie leczenia?

– kto będzie dopuszczał „do użytku medycznego” algorytmy sztucznej inteligencji i nadawał odpowiednie certyfikaty?

czy ktoś kontroluje i weryfikuje prawidłowość działania algorytmów sztucznej inteligencji w medycynie?

– czy stosowanie przez lekarza algorytmów sztucznej inteligencji jest obecnie zabronione w trakcie diagnostyki / leczenia – z uwagi na brak definicji prawnej „algorytmów sztucznej inteligencji” oraz instytucji, która dopuszcza „do użytku medycznego” ?


pexels-ishu-784043-7364871-1200x800.jpg

Nowy wzór skierowania

Nowelizacja rozporządzenia przewiduje wprowadzenie nowego wzoru skierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową. W porównaniu z dotychczasowym, obligatoryjne będzie podanie przez lekarza kierującego trybu, w jakim mają być realizowane świadczenia opieki zdrowotnej z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego – stacjonarnie czy ambulatoryjnie. Brak takiej informacji może skutkować odrzucenie skierowania w NFZ.

Dodatkowo, w celu uniknięcia dotychczasowych problemów z uzasadnianiem skierowań na leczenie uzdrowiskowe we wzorze wprowadzono możliwość zaznaczenia uzasadnienia z katalogu, np.:

  • uzupełnienie leczenia ambulatoryjnego,
  • kontynuacja leczenia szpitalnego / rekonwalescencja poszpitalna,
  • kontynuacja rehabilitacji szpitalnej,
  • poprawa sprawności ruchowej,
  • poprawa wydolności krążeniowej / zmniejszenie ryzyka sercowo-naczyniowego,
  • poprawa wydolności oddechowej.

Jeżeli w danych okolicznościach przykładowe uzasadnienia będą niewystarczające nadal pozostawiono pole otwarte na wpisanie ewentualnych innych okoliczności.

Kto może akceptować skierowanie w NFZ?

Nowelizacja rozszerzyła również znacząco katalog specjalizacji lekarzy, którzy dokonują akceptacji skierowania na leczenie uzdrowiskowe w ramach NFZ. Oprócz dotychczasowych lekarzy specjalistów w dziedzinie balneologii i medycyny fizykalnej lub rehabilitacji medycznej dodano dużą grupę lekarzy o innych specjalnościach:

  • choroby wewnętrzne,
  • medycyna rodzinna,
  • reumatologia,
  • ortopedia,
    pod warunkiem, że ukończyli kurs z zakresu podstaw balneologii.

Od kiedy?

Zmiany wejdą w życie z dniem 1 lipca 2025 r., ale skierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową wystawione przed tą datą zachowują swoją ważność i są potwierdzane w NFZ na dotychczasowych zasadach. Nie ma potrzeby ich ponownego wystawiania na nowych wzorach albo uzupełniania już wystawionych.

adw. Damian Konieczny

Podstawa prawna
-Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 10 czerwca 2025 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie kierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową (Dz.U. z 2025 r. poz. 772)

artykuł został pierwotnie opublikowany na stronie Izby Lekarskiej w Gdańsku  

 


pexels-liza-lova-1414718-2739295-1200x1600.jpg

W dniu 16 lipca 20225. adw. Karol Kolankiewicz i Anna Karkut poprowadzili kolejne szkolenie online w ramach współpracy z NIL.

 

Marketing medyczny w świetle prawa: Dopuszczalne formy promocji podmiotów leczniczych

 

Celem szkolenia było omówienie problematyki dot. dopuszczalnych form promocji podmiotów wykonujących działalność leczniczą w świetle przepisów prawa i zmian z KEL – z praktycznymi wskazówkami i orzecznictwem.

Program szkolenia:

1. Obowiązkowe informacje udzielane przez podmiot wykonujący działalność leczniczą – zakres i forma
2. Kiedy reklama a kiedy informacja o usługach
3. Nieuczciwa konkurencja i zakaz reklamy w przepisach prawa
4. Informacja o oferowanych usługach– ograniczenia w świetle zapisów KEL


Depositphotos_187970408_s-2019.jpg

Lekarz  w pracy zawodowej nierzadko styka się z przykrymi zachowaniami ze strony pacjentów i osób im towarzyszących, nierzadko o charterze przemocy i agresji. W określonych w przepisach sytuacjach przysługuje mu ochrona prawna prawa karnego należna funkcjonariuszowi publicznemu – pomimo tego, że nie jest funkcjonariuszem publicznym.

Każdy kto narusza nietykalność cielesną funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej, podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3 (art. 222 k.k.).

kiedy mówimy o naruszeniu nietykalności cielesnej

W prawie karnym wskazuje się, że z naruszeniem nietykalności cielesnej mamy do czynienia, gdy następuje  oddziaływanie na ciało pokrzywdzonego w sposób przez niego nieakceptowalny.

Naruszenie nietykalności cielesnej tym różni się np. od przestępstw  spowodowania uszczerbku na zdrowiu (art. 156, art. 157 k.k.) czy pobicia (art. 158 k.k.), że do jego popełnienia dochodzi nawet wtedy, gdy zachowanie sprawcy nie powoduje istotnych zdrowotnych następstw u pokrzywdzonego, a także gdy nie zakłóca to funkcji organizmu pokrzywdzonego.

Przykładowo naruszeniem nietykalności będą poniższe celowe działania agresora:

  • oplucie
  • uderzenie ręką w twarz / uderzenie innym przedmiotem
  • popchnięcie / kopnięcie / szarpanie
  • oblanie płynem
  • pociągnięcie za ucho / ciągnięcie za włosy / podstawienie nogi

Podkreślić trzeba, że ww. naruszenie nietykalności cielesnej z art. 222 k.k. musi mieć związek z pełnieniem czynności czy obowiązków służbowych przez lekarza. 

kiedy szczególna ochrona gdy naruszenie nietykalności cielesnej

Lekarz ma prawo oczekiwać skutecznego ścigania sprawcy ww. przestępstwa przez Policję i prokuratora – bez konieczności osobnego formalnego wniosku o ściganie w następujących sytuacjach:

  1. gdy udziela pomocy medycznej, wtedy gdy zwłoka w udzieleniu tej pomocy mogłaby spowodować niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia pacjenta / gdy lekarz wykonuje czynności w ramach świadczeń pomocy doraźnej (art. 44 pkt 1 ustawy z 05.12.1996r. o zawodach lekarza i lek. dentysty), np.:

–          gdy udziela pomocy na ulicy / w pociągu po pracy i bez związku z pracą np. w pogotowiu;

–          gdy udziela pomocy na miejscu wypadku drogowego;

  1. gdy wykonuje zawód w podmiocie, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (NFZ) – w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w tym podmiocie (art. 44 pkt 2 ww. ustawy o zawodach lekarza i lek. dentysty), np.:

–          podczas pracy w POZ,

–          we własnej praktyce, gdy realizuje kontrakt z NFZ,

–          w każdej innej placówce, która taki kontrakt z NFZ realizuje;

  1. gdy udziela świadczeń zdrowotnych poza zakładem leczniczym (art. 15a ustawy z 15.04.2011 r. o działalności leczniczej), np. podczas wizyty domowej
  1. gdy udziela świadczeń w ramach czynności ratowniczych (art. 5 ust. 1 ustawy z 08.09.2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym), tzn.:
  • gdy udziela pierwszej pomocy / kwalifikowanej pierwszej pomocy
  • gdy wchodzi w skład zespołu ratownictwa medycznego
  • gdy udziela świadczeń zdrowotnych w SOR

co grozi sprawcy naruszenia nietykalności cielesnej

Gdy dochodzi do ww. przestępstwa naruszenia nietykalności funkcjonariusza o którym mowa w ww. art. 222 k.k. (w związku z jednym z powyższych przepisów) grozi za nie:

–          kara grzywny, w wysokości nie niższej niż 1 500 zł, tzn. minimum 150 stawek dziennych (maksymalnie do 540 stawek dziennych) w kwocie nie niższej niż 10 zł każda; przy czym maksymalna wysokość stawki dziennej to aż 2000 zł).

–          kara ograniczenia wolności, np. nieodpłatne prace społeczne na okres nie krótszy niż 1 miesiąc i nie dłużej niż 2 lata;

–          kara pozbawienia wolności do lat 3.

Warto odwołać się do ww. przepisów – podać wezwanemu na miejsce policjantowi konkretny przepis z konkretnej ustawy, który daje lekarzowi ochronę należną funkcjonariuszowi publicznemu. Niestety zazwyczaj okazuje się, że policjant wezwany na miejsce „każe” lekarzowi  składać prywatny akt oskarżenia, czy wniosek o ściganie, nie chce  ustalać danych świadków, itp. Wynika to jednak z braku znajomości przez policjanta ww. przepisów.

adw. Karol Kolankiewicz

artykuł został pierwotnie opublikowany na stronie Okręgowej Izby Lekarskiej w Gdańsku  

 

————————-
Karol Kolankiewicz, adwokat; specjalizuje się w sprawach związanych z prawem medycznym, prawem karnym i ochroną danych osobowych. Od 2009r. prowadzi szkolenia z zakresu prawa medycznego m. in. dla Ośrodka Kształcenia NIL;

Ekspert – autor ponad 20 praktycznych kursów e-learningow’ych dla Receptanaprawo.pl, w tym:

Jakie informacje dla pacjenta ma obowiązek zamieścić placówka medyczna„, „Rejestracja medyczna – jakość usług i bezpieczeństwo pacjenta„, „Lekarz wobec agresji – ochrona w prawie karnym”, „5 najczęstszych błędów personelu w toku realizacji kontraktu z NFZ„, „Teleporada – jak unikać błędów przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych?”,  „Kiedy lekarz może odstąpić od leczenia?”, czy „Rejestracja medyczna – podstawowe obowiązki i zadania

Współautor praktycznych publikacji m.in.:

„Jak bezpiecznie udostępniać dokumentację medyczną” (2024), „Prawo medyczne dla lekarzy. Wybrane zagadnienia” (2021), „Zgoda na leczenie i inne oświadczenia pacjenta. Wzory pism z omówieniem” (2023); Gdy pacjent wzywa do zapłaty – jak się bronić przed roszczeniami? (2024)


ISPOZ 2017. Wszystkie prawa zastrzeżone.