Sąd Lekarski ma obowiązek wyznaczenia obrońcy z urzędu spośród lekarzy, adwokatów lub radców prawnych, gdy zachodzi uzasadniona wątpliwość co do poczytalności Obwinionego i nie ma on obrońcy z wyboru. Taka wątpliwości pojawić się powinna np. w sytuacji, gdy Sąd ma w aktach sprawy wiarygodną informację, że Obwiniony jest w trakcie leczenia z zakresu zdrowia psychicznego, czy odwykowego, ale także, gdy poddawał się takim terapiom w przeszłości. Zdarza się, że Sąd Lekarski ma w aktach opinię sądowo-psychiatryczną ze sprawy karnej, zaświadczenia lekarskie, opinie o stanie zdrowia psychicznego, bądź też sam Obwiniony lekarz w swoich wyjaśnieniach wskazał na powyższe.

Ponadto, w czasie postępowania Sąd Lekarski może (zatem nie ma obowiązku) ustanowić obrońcę z urzędu dla Obwinionego:

1. na uzasadniony wniosek obwinionego;
   Przepisy nie zawierają wskazówek co do tego jakie okoliczności mogą i powinny być podstawą takiego wniosku, zatem ocena zasadności takiego wniosku i decyzja pozostaje w wyłącznej gestii Sądu Lekarskiego. Podkreślić trzeba, że ustanowienie obrońcy należy traktować jako instytucję wyjątkową, tak więc uzasadnieniem mogą być sytuacje wyjątkowe. Obwiniony lekarz składając wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu powinien przedstawić szczególne okoliczności, które zdaniem Obwinionego uzasadniają ustanowienie dla niego obrońcy;
   2. gdy Sąd uzna to za niezbędne – ze względu na okoliczności utrudniające obronę, które w znaczący sposób utrudniają realizację prawa do obrony bezpośrednio przez samego Obwinionego .
   Stwierdzenie „okoliczności utrudniających obronę” zawsze dotyczy konkretnego obwinionego w zestawieniu z treścią przedstawionych mu zarzutów w kontekście jego właściwości fizycznych (m.in. wiek, stan zdrowia, sprawność poszczególnych narządów zmysłów), psychicznych (m.in. stopień sprawności umysłowej, zaradność lub nieporadność), czy właściwości intelektualnych (m.in. stopień inteligencji ogólnej, wiedza w dziedzinie stanowiącej materię przedstawionych zarzutów) .

adwokat Karol Kolankiewicz

–——————————————————————–

Karol Kolankiewicz jest adwokatem – członkiem Pomorskiej Izby Adwokackiej w Gdańsku (od 2008r.); specjalizuje się w sprawach związanych z prawem medycznym; autor licznych publikacji z zakresu prawa medycznego.

Współautor publikacji „Komentarz do Kodeksu Etyki Lekarskiej” (2021), podręcznika „Prawo medyczne dla lekarzy. Wybrane zagadnienia prawne” (2021) i poradnika „Wykonywanie zawodów lekarza i pielęgniarki w Polsce przez medyków z Ukrainy. Poradnik dwujęzyczny” (2022).