Każdy podmiot, który udziela świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie kontraktu z NFZ, musi pamiętać, że jednym z podstawowych obowiązków jest udzielanie świadczeń zgodnie z określonym w umowie harmonogramem oraz planem rzeczowo-finansowym > przez cały okres obowiązywania umowy (§ 9 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej – rozp. o.w.u.).  

Umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych może zawierać zastrzeżenie o możliwości nałożenia przez dyrektora oddziału wojewódzkiego NFZ lub Prezesa Funduszu kary umownej w razie stwierdzenia niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy (§  29 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej – dalej rozp. o.w.u.). W dalszej części przepisy rozp. o.w.u. (§  30 rozp. o.w.u.) precyzują maksymalną wysokość kary umownej za poszczególne „błędy”.