Surowe sankcje za brak zgłaszania do NFZ przerwy w udzielaniu świadczeń finansowanych ze środków publicznych

Marzec 19, 2019 0

Każdy podmiot, który udziela świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie kontraktu z NFZ, musi pamiętać, że jednym z podstawowych obowiązków jest udzielanie świadczeń zgodnie z określonym w umowie harmonogramem oraz planem rzeczowo-finansowym > przez cały okres obowiązywania umowy (§ 9 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej – rozp. o.w.u.).  

W zakresie przerwy w udzielaniu świadczeń przewidziane są dwie różne sytuacje:

 

planowana przerwa (§ 9 ust. 2-4 rozp. o.w.u.)

            Każdy świadczeniodawca ma obowiązek – w terminie co najmniej 30 dni przed planowaną przerwą w udzielaniu świadczeń – powiadomić na piśmie oddział wojewódzki NFZ i wskazać przewidywany okres przerwy. Dodatkowo świadczeniodawca udzielający świadczeń w rodzaju podstawowej opieki zdrowotnej oraz świadczeń rozliczanych ryczałtem albo ryczałtem systemu zabezpieczenia ma obowiązek wskazać sposób zapewnienia ciągłości udzielania świadczeń w tym czasie.

 

Przerwa w udzielaniu świadczeń wymaga zgody dyrektora oddziału wojewódzkiego NFZ udzielonej na piśmie w terminie 14 dni od dnia otrzymania powiadomienia, a w przypadku ambulatoryjnych świadczeń – w terminie 8 dni od dnia otrzymania powiadomienia. Za zgodę uważa się także brak sprzeciwu ww. dyrektora oddziału wojewódzkiego NFZ w ww. terminach (liczonych od dnia otrzymania powiadomienia).

 

„brak możliwości udzielania świadczeń,
którego nie można było wcześniej przewidzieć”
(§ 9 ust. 5 rozp. o.w.u.)

 

Każdy świadczeniodawca ma obowiązek niezwłocznie podjąć czynności w celu zachowania ciągłości udzielania świadczeń i jednocześnie powiadomić oddział wojewódzki NFZ o takim zdarzeniu i podjętych czynnościach. Użyte w tym przepisie określenie niezwłocznie należy rozumieć jako obowiązek działania tak szybko jak to możliwe, bez zbędnej zwłoki. Nie należy zatem przyjmować, że zgłoszenie np. po 7 dniach będzie uznane za prawidłowe, jeżeli okaże się, że można było bez żadnych większych trudności zgłosić to do oddziału NFZ jeszcze tego samego lub następnego dnia.

 

Przypomnieć trzeba, że umowa o udzielanie świadczeń finansowanych ze środków publicznych może zawierać zastrzeżenie o możliwości nałożenia przez dyrektora oddziału wojewódzkiego NFZ lub Prezesa Funduszu kary umownej w razie stwierdzenia z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy – do 1% kwoty zobowiązania określonej w umowie, za każde stwierdzone naruszenie w postaci nieudzielania świadczeń w czasie ustalonym w umowie (§  30 ust. 2 lit. a) rozp. o.w.u.). Wysokość kary umownej ustala się z uwzględnieniem kwoty zobowiązania określonej w umowie oraz rodzaju i wagi stwierdzonych nieprawidłowości (§  29 ust. 2 rozp. o.w.u.).

 

Na koniec dodać trzeba, że w przypadku nie zachowania powyższego trybu zgłaszania przerwy w udzielaniu świadczeń lub ograniczenia ich dostępności, uniemożliwiających NFZ wywiązanie się z terminowego i pełnego wykonania zobowiązań wobec świadczeniobiorców, dyrektor oddziału wojewódzkiego NFZ może wezwać świadczeniodawcę do usunięcia naruszeń w terminie 14 dni (albo dłuższym, jeżeli strony tak ustalą – §  36 ust. 2 rozp. o.w.u.)., zaś w przypadku nieusunięcia ww. naruszeń, dyrektor oddziału wojewódzkiego NFZ może rozwiązać umowę w części albo w całości, bez zachowania okresu wypowiedzenia (§  36 ust. 3 rozp. o.w.u.).

 

                                                                                               Adwokat Karol Kolankiewicz

                                                                                               Prezes Zarządu ISPOZ

                                                                                                


ISPOZ 2017. Wszystkie prawa zastrzeżone.